Querido diario: Ata sempre! (03.03.16)

Ola a todos e todas, navegantes!

Esta é a derradeira entrada do meu caderno de bitácora con relación a “Didáctica da Ensinanza das Linguas Estranxeiras”. Rematamos as sesións presenciais e non puido ser de mellor maneira. Nesta entrada farei unha reflexión final sobre esta parte da materia. Facede clic na imaxe para ler máis…

Sesión de despedida

A derradeira sesión desta materia foi especial, o broche perfecto para o curso. Como non podía ser doutra forma, aproveitamos ao máximo as catro horas do xoves para compartir e construír coñecemento. Guiadas por Ana Fontenla e Luz Valencia, xuntámonos os dous grupos de Linguas Estranxeiras para debater sobre distintos temas controvertidos como o acoso escolar, o uso das TIC na aula, o emprego ou non de libro, entre outros. Pareceume moi útil o feito de poder contrastar as diversas opinións que se comentaron na aula coa experiencia das docentes, que en moitos casos nos permitiu tomar unha perspectiva un tanto máis realista.

Materia de didáctica no Mestrado

Cómpre mencionar que, na miña visión, esta foi a materia máis útil e interesante de todo o Mestrado. Como xa mencionei nalgunha entrada anterior da parte de Carlos Valcárcel (como esta ou esta outra), cheguei a este derradeiro módulo de docencia presencial con bastantes expectativas. A estrutura do mestrado e da maioría das materias supuxo, cando menos desde o meu punto de vista, que desaproveitaramos moito tempo volvendo sobre contidos xa vistos, nalgúns casos para ampliar información. (Tamén houbo materia interesantes, como Psicoloxía, onde tratamos temas moi relevantes e que ata se nos fixo curta.)

Parte de Luz Valencia e Ana Fontenla

Se ben esta materia me pareceu a máis importante do Mestrado, as sesións de Luz e Ana foron para min as máis enriquecedoras. Foron a brisa de aire fresco que nos achegou o que tanto levabamos agardando: a práctica docente. Ademais, as súas sesións estiveron repletas de consellos, exemplos, recursos e ferramentas para enfrontarnos ao que nos depara o período das prácticas e, tamén, a nosa (a partir de agora) profesión. Non tódolos docentes “predican co exemplo”, máis ben son minoría. Pero estas dúas profesoras amosáronnos que é factible coordinarse para deseñar clases complementarias, dinámicas, nas que reina a flexibilidade para adaptarse ás necesidades do alumnado. Bo exemplo diso podémolo atopar nesta última sesión, que decidiron transformar nun debate para tratar dúbidas e compartir opinións útiles, aínda que tamén lembro que en outras sesións cando xurdían multitude de dúbidas, non tiñan ningún problema en escoitarnos, responder.

En canto á metodoloxía de traballo na aula, gustaríame engadir que o feito de experimentar nas nosas propias carnes as actividades e dinámicas que se poden traballar co alumnado pareceume do máis acertado. Non hai mellor maneira de empatizar co alumno e de saber se unha actividade pode ou non funcionar, que probar a facela un mesmo. Así mesmo, aínda que nun primeiro momento me fixo sentir algo incómoda non poder usar o ordenador, bastoume coa primeira sesión para convencerme de que non era necesario. Comentabamos as cuestións máis relevantes, se non podiamos anotar todo non pasaba nada, porque sempre non enviarían un resumo da sesión, e era unha boa forma de non perder tempo entre cables e de achegarnos máis os uns aos outros.

Tamén cómpre mencionar que nestas clases, que se quedaron moi curtas, adquirimos unha formación global, non só nos limitamos a revisar contidos ou a experimentar e deseñar actividades. O ambiente creado na aula e os temas que xurdiron permitíronnos tratar cuestións de actitude de cara ao traballo de docente, axudándonos a valorar o importante que é ter vocación, poñerlle ganas e ilusión, intentar comprender polo que pode estar pasando o alumnado e converter en realidade esa frase coa que comeza o texto da LOMCE: “o alumnado é o centro e a razón de ser da educación”.

Cambiarías algo?

Se tivera que cambiar algo, ademais de asignarlle máis horas a esta materia, sería incluír na batería de actividades que poñemos en práctica na clase unha experiencia que considero que sería moi útil: simulacións de clase, en distintas situacións (como reaccionarías ante x situación?) como o primeiro día de clase, ante un grupo conflitivo, ante un grupo tímido e que non participe…

Para rematar, quero repetir que esta parte da materia foi unha moi boa experiencia da que considero que aprendín moitísimo e que, entre outras cousas, me sirve para afrontar as prácticas (e o que veña) con máis seguridade e positivismo. Levo o maletín repleto de consellos e exemplos e douvos as grazas por iso. Moitas grazas e ata sempre!